Tabor Warszawskiego Metra





HISTORIA DOSTAW WAGONÓW


Kiedy w styczniu 1982 roku do Warszawy zawitał z przyjacielską wizytą Sekretarz Generalny CK KPZR, Przewodniczący Rady Najwyższej ZSRR Tow. Leonid Breżniew, w naszym kraju od miesiąca panował wprowadzony 13 grudnia 1981 roku stan wojenny. Być może w celu uspokojenia antyradzieckich nastrojów w polskim społeczeństwie przywódca "bratniego narodu" zdecydował się wyrazić zgodę na budowę jednej linii kolei podziemnej w stolicy Polski. Oczywiście z bratnią pomocą., oczywiscie wg standardów jedynie słusznych, komunistycznych, radzieckich ...

Wagon nr 001 wyprodukowany w MitiszczeW zawartej w czerwcu 1982 r. polsko - radzieckiej umowie o pomocy i współpracy gospodarczej w dziele budowy metra w Warszawie zawarto zapis o zapewnieniu przez ZSRR dostaw taboru dla budowanej linii metra. Przyjeto założenie eksploatacji około 40 ÷ 45 pociagów 6-wagonowych. Z tej liczby 90 wagonów miał przekazać w darze, w ramach bratniej pomocy, Zwiazek Radziecki. Rzeczywiście w lutym 1990 roku przybyła do Warszawy pierwsza partia 10 wagonów serii 81, wyprodukowanych w podmoskiewskim Mitiszczeńskim Maszinostroitielnym Zawodie. Przysłano dwa składy pięciowagonowe:
4 wagony kabinowe, silnikowe typu 81-717, którym nadano nr taborowe: 001, 002, 003, 004.
6 wagonów bezkabinowych, silnikowych typu 81-714, którym nadano nr taborowe 400 ÷ 405

Podczas spotkania pełnomocników rządów w 1990 roku nie potwierdzono dalszych bezpłatnych dostaw wagonów. W tej sytuacji uruchomienie metra, planowane na 1994 rok, stanęło pod wielkim znakiem zapytania z powodu braku taboru. Wszak dwa pociągi nie były liczbą wystarczającą na budowany 11-kilometrowy pierwszy odcinek. Generalna Dyrekcja Budowy Metra niezwłocznie rozesłała zapytania ofertowe do polskich producentów taboru kolejowego oraz do renomowanych firm światowych. Określono dokładnie parametry techniczne, jakie winien posiadać oferowany wagon. Podano parametry układu torowego, skrajnię, warunki zasilania, a także zalecenia konstrukcyjne. Pudło wagonu miało być aluminiowe wyposażone w wózki nowoczesnej konstrukcji. Napęd miały zapewniać asynchroniczne silniki zasilane z falowników. Jednocześnie oferentom zagranicznym postawiono wysokie wymagania off set'owe.
Nie wpłynęła żadna oferta od producentów polskich - pradopodobnie nikt nie był w stanie sprostać postawionym wysokim wymaganiom. Wpłynęło kilkanaście ofert zagranicznych. Proponowany przez producentów zachodnich tabor reprezentował wyskoki poziom techniczny, ale i wysokie ceny gotowego wyrobu. Producent rosyjski proponował wagony nie spełniające postawionych wymagań nowoczesnosci, ale cena tych wagonów była kilkakrotnie niższa. Dodatkowo Rosjanie zobowiązali się dostraczyć wagony z bieżącej produkcji - czyli w terminie do 24 miesięcy, czego nie był w stanie zapewnić żaden z oferentów zachodnich. Ostatecznie zamówiono 32 wagony w APO Wagonmasz w Sankt Petersburgu.

Sankt Petersburgskie wagony serii 81Dostawa została zrealizowana od września do listopada 1994 roku. Wagonmasz dostarczył wagony bardzo podobne konstrukcyjnie i trakcyjnie do posiadanych już przez Metro Warszawskie wagonów z Mitiszczeńskiego MSZ:
24 wagony kabinowe, silnikowe typu 81-572, którym nadano nr taborowe od 005 do 028.
8 wagonów bezkabinowych, silnikowych typu 81-573, którym nadano nr taborowe od 406 ÷ 413.
Dzięki tej dostawie udało się sformować 14 trzywagonowych pociągów, które w dniu 07 kwietnia 1995 roku rozpoczęły przewóz pasażerów na odcinku "Kabaty" - "Politechnika". Szybko okazało się jednak, że potrzeby taborowe Metra Warszawskiego są znacznie większe. Narastający potok podróżnych oraz planowane na 1997 r. przedłużenie linii do stacji "Centrum" zmusiło władze Warszawy do wyasygnowania kolejnych funduszy i zamówienia kolejnych wagonów. Ponownie skorzystano z oferty APO Wagonmasz z Sankt Petersburga. Podyktowane było to koniecznością wydłużenia składów do czterowagonowych. Zakupiono zatem głónie wagony bezkabinowe. Ale jednocześnie zdecydowano się dokupić jeden dodatkowy czterowagonowy skład, dla zapewnienia minimalnej koniecznej liczby 15 pociągów na linii.
W litopadzie 1997 roku zamówione wagony dotarły do Warszawy:
2 wagony kabinowe, silnikowe typu 81-572, którym nadano nr taborowe: 029 i 030.
16 wagonów bezkabinowych, silnikowych typu 81-573, którym nadano nr taborowe od 414 do 429.
Tym samym Metro Warszawskie miało na stanie 60 wagonów silnikowych serii 81 produkcji rosyjskiej - z tego 30 kabinowych i 30 bezkabinowych. Na tym zakończono dostawy taboru rosyjskiego. Wagony sformowano w 15 czterowagonowych składów w konfiguracji przedstawionej poniżej, gdzie wagony silnikowe z kabiną maszynisty oznaczono symbolem Mc, zaś bezkabinowe - symbolem M.


Nr składu Wagon Mc Wagon M Wagon M Wagon Mc
01 001 402 403 002
02 003 404 405 004
03 005 406 414 006
04 007 407 408 008
05 009 400 401 010
06 011 415 416 012
07 013 417 418 014
08 015 419 420 016
09 017 409 421 018
10 019 422 423 020
11 021 421 424 022
12 023 411 425 024
13 025 412 426 026
14 027 413 427 028
15 029 428 429 030

Wobec braku dostaecznej liczby wagonów środkowych M konieczna jest eksploatacja pociągów czterowagonowych. Istniały koncepcje wydłużenia składów w ramach posiadanej ilości wagonów, przez sformowanie 10 pociągów w konfiguracji:

Mc - M - M - Mc - M - Mc

lub podzielenie posiadanego taboru na 5 składów skonfigurowanych z wagonami bezkabinowymi w środku:

Mc - M - M - M - M - Mc

oraz 5 składów z wagonami kabinowymi na środku składu:

Mc - M - Mc - M - M - Mc

Trzeba jednak zaznaczyć, że występowanie wagonu kabinowego wewnątrz składu jest niedozwolone ze względów bezpieczeństwa - wówczas jest niemożliwe przejście przez skład, gdyż wagony kabinowe nie posiadają drzwi czołowych. Przejście wzdłuż składu jest niezbędne w razie konieczności ewakuacji podróżnych. Wymagane jest też dla uspawnienia pracy ekip ratunkowych i straży pożarnej w razie wypadku w tunelu.
Pozostała zatem jedna tylko droga - przebudowy 10 wagonów kabinowych na bezkabinowe np. w ramach naprawy głównej. Póki co jednak jest to sprawa przyszłości, gdyż naprawa główna jest przewidywana po 1 mln km przebiegu, a do tego warszaskim wagonom serii 81 jeszcze daleko.Dodatkowo okazało się, że w obecnych warunkach eksloatacyjnych wskazane jest posiadanie kilku pociągów krótkich, które są wystarczające w okresie pozaszczytowym, a zarazem zużywają mniej energii.

Pociąg Metrpolis 98W dniu 22.07.1998 podpisano umowę na dostawę nowoczesnych pociągów metra z koncernem ALSTOM. Zamówienie opiwało na 18 sześciowagonowych pociągów, czyli na 108 wagonów do dostawy w latach 2000 ÷ 2004, z opcją rozszerzenia zamówienia w latach następnych. ALSTOM zobowiązał sie dostarczyć nowoczesne pociągi spełniające wymagania stawiane w akcji ofertowej z 1991 roku i ścisle dostosopwane do warunków konstrukcyjnych warszawskiego metra. Zaproponowano składy typu Metropolis model 98 (od roku zamówienia), znane już z kilku metropolii, ale ściśle dostosowane do wymagań strony polskiej.

Moment przekazania pierwszego zmontowanego w Polsce pociągu Metropolis w Alstom - Konstal w ChorzowiePierwsze 4 pociągi miały zostać wyprodukowane w fabryce ALSTOM w Barcelonie i dostarczone do Warszawy w II połowie 2000 roku. Dotarły w październiku i zostały oznaczone kolejnymi nr składów 16, 17, 18 i 19. Konstrukcja pociągu zakłada połączenie "plecami do siebie" dwóch trójwagonowych członów złożonych z wagonu doczepnego z kabiną maszynisty (oznaczenie Tc) i dwóch wagonów silnikowych, środkowych (oznaczenie M1 oraz M2). Zatem pociąg jest skonfigurowany w sposób pokazany poniżej i tylko w takiej konfiguracji może być eksploatowany:

Tc - M1 - M2 - M2 - M1 - Tc

Kolejne pociągi zgodnie z umową off set'ową miały być montowane w polskiej fabryce i z zastosowaniem polskich komponentów. Koncern ALSTOM zrealizoawał ten warunek w zakupionej Chorzowskiej Wytwórni Konstrukcji Stalowych, która została przemianowana na ALSTOM - KONSTAL. Pierwszy zmontowany w Chorzwie pociąg Metropolis został uroczyście przekazxany Metru Warszawskiemu w dniu 06.03.2001. W tym samym 2001 roku dotarły do Stolicy łącznie 4 składy: 20, 21, 22 i 23.
Następne pociągi, również zmomntowane w Chorzowie, przybyły do Warszawy jesienią 2002 roku. Były to składy 24, 25, 26, 27 i 28.
Obecnie w ruchu jest, poza 15 czterowagonowymi pociągami serii 81, trzynaście pociągów sześciowagonowych typu Metropolis'98 o przedstawionych niżej numerach taborowych.


Nr składu Wagon Tc Wagon M1 Wagon M2 Wagon M2 Wagon M1 Wagon Tc
16 2001 1001 1002 1003 1004 2002
17 2003 1005 1006 1007 1008 2004
18 2005 1009 1010 1011 1012 2006
19 2007 1013 1014 1015 1016 2008
20 2009 1017 1018 1019 1020 2010
21 2011 1021 1022 1023 1024 2012
22 2013 1025 1026 1027 1028 2014
23 2015 1029 1030 1031 1032 2016
24 2017 1033 1034 1035 1036 2018
25 2019 1037 1038 1039 1040 2020
26 2021 1041 1042 1043 1044 2022
27 2023 1045 1046 1047 1048 2024
28 2025 1049 1050 1051 1052 2026

W 2003 roku dostaw nowego taboru typu Metrpolis '98 umowa nie przewiduje. Kolejne 5 składów spodziewanych jest w 2004 r. Wówczas kontrakt z 1998 r. zostanie zrealizowany w 100%.





WAGONY ROSYJSKIE SERII 81

Rysunek wagonu Mc serii 81

Rysunek wagonu M serii 81

Rysunek pulpitu w kabinie maszynisty wagonu Mc serii 81







































POCIĄGI METROPOLIS TYP 98

Rysunek wagonu Tc pociągu Metropolis'98

Rysunek wagonu M pociągu Metropolis'98

Rysunek pulpitu w kabinie maszynisty wagonu Tc Metropolis'98